Friday, April 27, 2007

"De battre mon coeur s'est arrêté", του Jacques Audiard


Ένα θηρίο ανήμερο. Ματωμένες γροθιές, ανοιχτοί λογαριασμοί και «μαύρο χρήμα».
Κι ένα πιάνο. Μια σύνθεση του Bach, ξανά και ξανά, εξαντλητικά, κάθε μοναχικό βράδυ.
Τα ίδια ματωμένα δάχτυλα που με το φως της μέρας γρονθοκοπούν αλύπητα αθώους και διώχνουν ανθρώπους από τα σπίτια τους, είναι αυτά που κάθε βράδυ χαϊδεύουν απελευθερωμένα, σχεδόν ερωτικά τις νότες του παλιού πιάνου.
Κάθε βράδυ, αυτές οι λίγες ώρες πάνω από το πιάνο, είναι οι μόνες στιγμές γαλήνης που σιγά σιγά εξημερώνουν το άγριο, επιφανειακά αναίσθητο θηρίο. Οι μόνες ώρες που o Τομά καταφέρνει να ξεφεύγει από τον πιεστικό πατέρα του, που τον βυθίζει κάθε μέρα πιο βαθιά στον βούρκο, και τους «φίλους» και συνεργάτες του που τον τραβάνε καθημερινά όλο και πιο βίαια στα σκοτάδια της παρανομίας.
Είναι εκείνες οι στιγμές που ο ηλεκτρονικός βόμβος που τραντάζει ολημερίς τα αυτιά του μέσα από τα ακουστικά, μετατρέπεται σε πραγματική μουσική μέσα του.
Μια μελωδία, ένα μοναδικό φως στο σκοτάδι που έχει βυθιστεί.
Μια μελωδία, ξανά και ξανά, μέχρι να την τελειοποίησει, μέχρι την μεγάλη οντισιον, μέχρι αυτός να τρελαθεί, μέχρι το μέτρο της να συγχρονιστεί με τους χτύπους της καρδιάς του και τότε αυτή, πάνω στην κορύφωση, να σταματήσει, να τον απελευθερώσει.
Μια μελωδία που θα τον κάνει να βρει τον εαυτό του και να κατανοήσει γιατί η μουσική είναι η αυτή που μπορεί να εξημερώσει και τα πιο άγρια θηρία: Γιατί είναι η μόνη που τα εξημερώνει χωρίς να τα κλείνει σε κλουβιά, μα φέρνοντας γαλήνη στην ψυχή τους.

[Η ταινία γυρισμένη το 2005, κυκλοφορεί σε DVD με τίτλο "Ο χτύπος που έχασε η καρδιά μου"]

7 comments:

CAESAR said...

Φανταστικός επίλογος !!

neutrino said...

ρωμαιε, ω, ρωμαιε αυτοκρατορα, παντα με πιανεις. ολο το κειμενο γραφτηκε με αφορμη αυτη την τελευταια φραση, που στριφογυριζε στο μυαλο μου τη στιγμη που επεφταν οι τιτλοι τελους.

Gnik nus said...

Δε θα διαφωνήσω με τΟν προλαλήσαντα..(!)

etalon said...

ερχομαι φευγω ξαναφευγω απο τις... ταινιες σου σε παρακολουθω πλεον...

neutrino said...

gnik
τι κανεις ξυπνιος τετοιες ωρες; μηπως λεω μηπως τριγυρνουσες με μεθυσμενα κορασια; thnx κιολας για τον καλο το λογο :)

etalon
ερχεσαι φευγεις; πολυ μας μπλεκεις. κι εγω απο τα τραγουδια και τις μπερλιναλε σε παρακολουθω, μπορω κι αλλιως;

Άκης Καπράνος said...

Τι ταινιάρα.
Με θυμάμαι να βγαίνω τρέμοντας αλλά και χαμογελώντας απο την αίθουσα.

Το κείμενο σου ουσιαστικό, με έκανε να ανεβάσω, μόλις τώρα, ένα post για το φιλμ. Να'σαι καλά που μου το θύμησες!

neutrino said...

@ακης καπρανος
bienvenue monsieur!!
οπως ειπα και chez vous, συγκλονιστικη η ταινια.
(και πολυ χαιρομαι που σε παρακινησα να ανεβασεις το τοσο ωραιο κειμενο! και μεγαλη η χαρα να σε εχουμε around!:) )